AŞK..

Bloğumu fazlasıyla ihmal ettiğimin farkındayım. Yazıp taslakta kalan postlarım bile olmuş.
Neden bekletmişim bilmiyorum ama benim için en keyifle en anlam yükleyerek yaptığım cupcake'lerden biriydi burdakiler.. Neşe'nin AŞK'ı bana o kadar samimi geldi ki, çok içimi ısıtmıştı yaptığım dönem. Belki de daha anlamlı şeyler yazmak istedim, tatmin olmadım.. Sonra bayram sarılmaları için Meriçlilere gittiğimde yine gördüm o koca parlak gözleri.. Keşke içimdekileri dökebilsem dedim..Cupcake'leri yaparken hissettiklerimin bi fotoğrafını çekip bu kez sadece onu koyabilmek isterdim..Mümkün olsaydı eğer..

Yarım kalan yazıma başlamadan önce Meriçlilerle bayram kutlaşma pastam :) Bayram Brownie'si ..

Ve Neşe ile Aşk..

Uzun zamandır uyanmadığım kadar gri uyandım.. mutsuz.. asık suratlı
Herşeye söylenerek işe geldim.. zoraki bile gülümseyemeden. Çantamı masanın üstüne attım.. dolmadı.. Bilgisayarımı evde unutmuşum :( Söylenerek işten tekrar çıkıp eve döndüm. Sonra farkettim ki zarar hep kendime. Eve gidince bi kalpli kurabiye attım ağzıma.. Günaydın mesajımı da alınca, unuttum.. gitti.. Neyse ki çok kolay unutabiliyorum.. iyi ki..
Mutluluk bir seçim. Gününüzü nasıl geçirmek istiyorsanız bunu biz seçiyoruz.
Çok yeni tanıyıp çok içimi ısıtan biri oldu Neşe. Kapkara kocaman gözlerinin parıltısı meğer aşktanmış..
Uzun mesafe ilişkilerinin en güzel tarafı da özlemle kavuşmalardır. İlişkiyi besleyebiliyorsanız eğer.. Sevgilisinin doğum günü için hazırlayacağımız cupcake için konuşurken hikayenin gözümde canlanmaya başlaması çok uzun sürmedi. Dedi ki Neşe, hep yol var ve yolun sonunda hep Aşk..

Neşe ve cupcake'leri..

Hiç beklediğim gibi olmasa da Perseid'i bu yıl da kaçırmadım. Vadiye bakan kooocaman pencerelerin arkasından gökyüzüne kilitlendim.. Dileklerimi tuttum. Dolunayın varlığı karanlığı engellese de muhteşem bi manzaraydı şahit olduğum. Dün de son günüydü. Bahçede dolunay yükselene kadar çimlerde yatıp izledim yıldızları. Bir yıldıza takılmadan, gökyüzüne odaklanmak gerekiyor. İçimizde olanlar gibi belki.. Bi olaya kitlenip kalmadan hayatın akışına bakmak gerekiyor.. Bu kez, gökyüzünün ve içimdekilerin fotoğrafını çektim, cebime koydum.. Bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye??  demiş Ömer Hayyam.. Tam da bu karanlik geceye yakışır..
Berna..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir